LEF is voor mij als afkorting komen te staan voor de integratie van de emigrant in Canada. Een vervolg: De E staat voor Engels.
Het beheersen van een taal is niet, het zo snel mogelijk kunnen vertalen van en naar je moedertaal, maar juist het loslaten daarvan. Letterlijk vertalen gaat vaak mis en dat maakt je onzeker. Bereid je voor: Volg een spreekvaardigheidcursus Engels, luister en kijk naar de BBC en lees Engelse boeken, kranten en tijdschriften. Leer woorden zoveel mogelijk in clusters, zoals boodschappen, natuur, verkeer, familie en dergelijke. Dat de taal belangrijk is in het integratieproces, blijkt uit het volgende citaat: “Het beheersen van de finesse van de taal speelt elke dag parten. Ook al is je Engels vloeiend, het gemis aan kennis van bepaalde uitdrukkingen en vaktermen en de snelheid waarmee gesproken wordt, kunnen in het begin zeker een confrontatie zijn. Daar waar emoties en humor een rol spelen, mis je soms net de clou. Je mond houden en het zelf allemaal uitzoeken, heeft geen zin, want veel uitdrukkingen leer je pas als je met anderen omgaat.”
Spreken de ouders in het begin beter Engels dan hun kinderen, binnen de kortste keren is dat omgedraaid. Spelenderwijs, op de diverse sportverenigingen/clubs, op school en met extra lessen pikt de jeugd de Engelse taal snel op. Veel kinderen profiteren van het English as Second Language (ESL) dat op scholen wordt ingezet om achterstanden in de taal weg te werken. Door veel met Canadezen om te gaan leer je niet alleen de taal, maar ook de cultuur. De belangrijke waarden dienstbaarheid en beleefdheid zie je dan ook terug in het taalgebruik en de manier waarop de mensen met elkaar omgaan. En wat betreft de gesprekstof: Canada is een overtuigd multicultureel land. Opmerkingen over ras, kleur, religie of geslacht worden als smakeloos ervaren en kunnen aanstoot geven.
