Ik heb het al eerder in mijn weblog gezegd. Ik bewonder emigranten: zij hadden toch het lef een dergelijk ingrijpend besluit te nemen. En gaandeweg alle verhalen die ik nu aan het verwerken ben, is LEF voor mij ook als afkorting komen te staan voor de integratie van de emigrant in Canada. De L staat voor losmaken.
Emigreren is allereerst je losmaken van alles wat vertrouwd is in je vaderland. Hoe zekerder je van je besluit bent, hoe sneller het lukt om de banden door te knippen. Dat wordt eenvoudiger zodra de click er is met het nieuwe land en je je daar thuis voelt. Het afscheid nemen van familie en vrienden blijft moeilijk. Je krijgt te maken met emoties als verdriet, boosheid en teleurstelling van de achterblijvers. En zelf heb je vaak mooie herinneringen, waardoor de twijfel toeslaat. Al zijn de communicatiemiddelen goed en divers, ze vervangen nooit een echte knuffel. “Mijn omgeving stond niet te juichen toen ik mijn besluit aankondigde. Mijn ouders vonden het jammer dat ik vertrok, maar begrepen het wel. Het ‘eye-to-eye’-contact mis je. Aan de telefoon praat je anders, dan als je gewoon bij elkaar zit. Ook met een webcam vervaagt de ‘body language’. Het is toch een emotionele breuk”, aldus een emigrant. Een verandering van en in contacten moet je accepteren. Neem voor dit losmaken de tijd.
Eenmaal in het emigratieland, is het losmaken niet voorbij. Zeker als er sprake is van een ernstig zieke in de familie of vriendenkring, dan zijn dat moeilijke momenten. “Dan voel ik me ver weg en eenzaam met mijn verdriet.” Een gevoel van heimwee kan je, ook nog na jaren, overvallen. “Je kan dan twee dingen doen: op hangende pootjes terug of laten zien wat je kunt. Emigreren werd een grote ontdekkingsreis, vooral naar mezelf.” Het kan helpen om even terug te gaan, de sfeer op te snuiven van je geboorteland. En wat blijkt, je bent het vaak al ontgroeid. “Ik merkte dat ik me er niet meer thuis voelde. Ik mis nog wel mijn familie, maar het land, de bekende plekken en de activiteiten niet meer. Daar zijn andere zaken voor in de plaats gekomen.”
Realiseer je dat je bijna alles opnieuw moet uitvinden. Dan gaat het ook om de gewoonste zaken als het boodschappen doen, de verkeersregels, andere omgangsvormen toepassen, het onderwijs en medische zorg dat anders in elkaar zit en wat al niet meer. Kortom, alles is anders. Advies van een emigrant: Laat Nederland los, blijf niet steeds vergelijken en ga het ‘vroegere’ leven vooral niet in Canada kopiëren.
